ՀԱՎԱՏԱՐԻՄ ԸՆԿԵՐՍ
Հրացանը ձեռքիս պատրաստ բռնած իջնում եմ բլրի քարքարոտ լանջով։Ներքևում փռված է կապուտակ ու ծիծաղուն Այղր լիճը։Եղեգնուտում բադեր երևացին։ Սկսեցի զգուշությամբ առաջ գնալ, բայց Զանգին՝ իմորսի շունը՝ ինձ մատնեց. բադերն իսկույն հասկացան, որ ես որսկան եմ։ Հենց որհրացանս մեկնեցի՝ ճղճղոցով թռան։ Բայց ո՜ւր պիտի փախչեն. կոտորակը հասավնրանց ետևից և բադերից մէկը մնաց ջրի երեսին ու թևերը… Read more ՀԱՎԱՏԱՐԻՄ ԸՆԿԵՐՍ