ԳԱՅԼՆ ՈԻ ՍՈԽԱԿԸ
Այս վաղեմի չար աշխարհում,Գարնան մի օր, լուսածագին,Անտառի մեջ գայլը բռնեցՍոխակին:Գայլի ճմլող, սուր ճանկերում,Նուրբ հույզերի երգիչը հեգԹպրտում էր ու ծղրտումՍրտաբեկ:-Պա՛հ, գայլն ասաց, հռչակ ունես,Թե երգերի մեծ վարպետ ես.Անուշ ձայնըդ սա՞ է միթե,Սուտասա՛ն:– Այո՛, ճիշտ է, սոխակն ասաց, Վարպետ եմ ես հռչակավոր,Բայց միայն թե՝Մայր բնության ազատ գրկում,Եվ ո՛չ դաժան քո ճանկերում,Ո՜վ գազան: Գարնանը մի օր գայլը անտառում… Read more ԳԱՅԼՆ ՈԻ ՍՈԽԱԿԸ